این سلسله کارگاه‌ها که به صورت مجازی برگزار می‌گردد، با حضور ۸۰ نفر از مربیان میانی استان‌ها و کارشناسان مسئول پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی از تمامی استان‌های کشور، با هدف ایجاد یک سیستم حفاظتی هوشمند و پیوند میان دانش تخصصی و اجرای میدانی، طراحی شده است تا زیرساختی علمی برای مقابله با چالش‌های سلامت روان در تمامی لایه‌های جامعه فراهم آورد.
برنامه ملی خاتم در دوره جدید خود، با گذار از مدل‌های کلاسیک و سنتی، به سمت رویکردی دقیق‌تر حرکت کرده است. در این مدل، هدف تنها پوشش حداکثری جمعیت نیست، بلکه تمرکز بر تراکم دانش و بهینه سازی مداخلات است. این تغییر استراتژیک اجازه می‌دهد تا منابع انسانی و اقتصادی به شکلی هدفمند بر رویگروه‌های حساس، از جمله نوجوانان و زنان، تمرکز کنند و از این طریق، ضرورت گذار از مداخله های گذرا به سمت ساختارهای پایدار و علمی را محقق سازند.
ضرورت خود مراقبتی اجتماعی با رویکرد خانواده‌محور در بستر کانون سلام محله؛
یکی از ستون‌های اصلی این دوره، نه تنها تمرکز بر خانواده، بلکه نهادینه سازی مفهوم خودمراقبتی اجتماعی است. از منظر برنامه خاتم، خودمراقبتی اجتماعی ضرورت حیاتی جامعه‌ای است که در آن، حمایت‌های روانی اجتماعی از حالت انفرادی خارج شده و به یک مسئولیت جمعی و ساختارمند تبدیل می‌شود. برنامه خاتم با تمرکز بر بازسازی پیوندهای درون‌خانواده و تقویت تاب‌آوری، به دنبال ایجاد یک شبکه مراقبتی است که در آن خانواده‌ها به عنوان اولین واحد حمایت‌گر عمل کنند.
در این راستا، عملیات اجرایی برنامه خاتم در بستر کانون‌های سلام محله سازماندهی شده است. این کانون‌ها به عنوان هسته‌های اصلی خودمراقبتی اجتماعی در محیط‌های واقعی (شهری، روستایی و عشایری) عمل می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که مداخلات پیشگیرانه، نه به صورت آموزش‌های خشک، بلکه از طریق روابط انسانی و با درک دقیق نیازهای بومی منتقل می‌گردند.
این سلسله کارگاه‌ها بر پایه تفکیک هوشمند نقش‌ها طراحی شده است تا دقت در اجرا تضمین شود. بدین صورت که مربیان میانی، مسئول انتقال پروتکل‌های علمی، مدیریت دانش و تدوین استراتژی‌های مداخله هستند ومربیان سطح استان و محله، مسئول اجرای عملیاتی، نظارت میدانی و بومی‌سازی مداخلات در کانون‌های محلی می باشند.
محتوای مبتنی بر شواهد آموزشی در برنامه ملی خاتم بر دو رکن علمی بنیادین استوار است:
۱. تقویت تاب‌آوری اجتماعی: ارتقای ظرفیت‌های ساختاری و بازسازی پیوندهای اجتماعی جهت حفظ پایداری، انسجام و بازگشت به وضعیت سلامت جمعی در مواجهه با آسیب‌ها و تکانه‌های محیطی.
۲. پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی: شناسایی زودهنگام عوامل خطر و جایگزینی نظام‌مند آن‌ها با عوامل محافظتی، با بهره‌گیری از متدهای مبتنی بر شواهد.
معاونت پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی بر این باور است که اجرای این سلسله کارگاه‌ها، گامی بلند در جهت ساخت یک شبکه حفاظتی علمی و منسجم است؛ شبکه‌ای که با تکیه بر اصول خود مراقبتی اجتماعی، امنیت روانی اجتماعی و سلامت پایدار جامعه را در سطوح مختلف تضمین می‌کند.
نظر شما